Ze huilt maar ze lacht

Ze huilt maar ze lacht

Toen ik vorige week de journaliste van Tubantia sprak, vertelde ik haar over mijn zorgen voor ‘stille burn-outs’. Helaas kwam het niet in het artikel in de krant maar ik dacht hieraan terug toen ik afgelopen week in gesprek was met een jonge vrouw.

Haar ogen lachen niet mee

Ze kampt al een hele tijd met burn-outklachten. “Het gaat nu gelukkig een stuk beter” vertelde ze met een kleine glimlach. Het valt mij op dat haar ogen niet meelachen. Nu loopt ze vast in haar werk. Ze merkt dat de baan niet meer bij haar past. De sfeer op haar werk is prima, fijne collega’s maar wat ze doet geeft geen voldoening. Het werk vraagt ook veel energie.

Ze voelt zich verlaten

Al pratende komt er veel pijn naar boven. Maar dat doet ze af met een grapje, zeggen dat ze zich echt beter voelt. Maar wat ik hoor en zie komt niet overeen. Ze praat heel beheerst, zacht en weloverwogen. Ik zie naast haar vriendelijke glimlach nauwelijks emotie. De uitdrukking in haar gezicht is vlak, En toen ze vertelde over de afgelopen periode waarin ze echt diep in haar burn-out zat en hoe ze zichzelf daar uitgeworsteld heeft, begrijp ik waarom haar ogen niet meelachen. Ze heeft zich verlaten gevoeld in haar worsteling. Er was weinig hulp om haar te helpen de burn-out te overwinnen. Dus heeft ze alles op alles gezet om er zelf uit te komen.

Een groot zwart gat

Ze wil verder met haar leven want het heeft allemaal al zo lang geduurd. En omdat ze er heel goed in is (geworden) om de schijn op te houden en aan de buitenwereld te laten zien dat het allemaal geweldig gaat, begint ze er bijna zelf in te geloven. Diep van binnen weet ze dat ze er nog helemaal niet is. En ze weet ook dat als ze zo doorgaat, de kans groot is dat ze opnieuw in dat grote zwart gat van die burn-out dendert.

Verhullen dat het pijn doet

Ik spreek ze vaak. Vrouwen die er heel goed in zijn om alles wat pijn doet of waar ze last van hebben weg te lachen. Ze zijn altijd opgewekt, doen hun werk schijnbaar met plezier, zijn behulpzaam voor anderen. “Als ik nog iets voor je kan doen, laat het maar weten” zeggen ze vaak tegen anderen. Maar als het over henzelf gaat, dan klappen ze als het ware dicht. En om te verhullen dat het pijn doet, praten ze er over heen, maken ze grapjes, beginnen ze te lachen en hangen ze soms zelfs de clown uit. Dit zijn ze zich vaak niet eens bewust want dit is hun manier om te overleven.

Kippenvel als hun ogen weer stralen

Vaak zie ik dit al bij de eerste kennismaking gebeuren. Als ik dan reageer op wat ik zie is de eerste reactie vaak verbazing. Als we doorpraten, reageer ik opnieuw als het weer gebeurt. Al tijdens zo’n eerste gesprek verandert er iets. Op het moment dat ze een volgende keer iets weglachen, merken ze het zelf op. Ik vind het prachtig om te merken dat ze het zelf gaan zien en anders gaan reageren. In een volgend gesprek komt dit altijd weer terug. Heel vaak benoemen ze dit ook als moment waarop het kwartje is gevallen. En waar ik echt kippenvel van krijg is hun lach waarbij hun ogen wel stralen omdat ze weten dat ze weer verder kunnen.

Weer echt kunnen lachen

Deze week hoorde ik het lied ‘Ze huilt maar ze lacht’ van Maan. Dit kon geen toeval zijn. Dit lied geeft zo mooi weer wat ik bij veel vrouwen zie. En ik gun ze zo dat ze zichzelf durven zijn. Dat ze wel weer ‘echt’ kunnen lachen omdat ze durfden toe te geven dat ze de weg een beetje waren kwijtgeraakt en in actie zijn gekomen. Benieuwd naar dit lied van Maan? Hieronder lees je de songtekst en vind je een link naar de video.

Gaat dit over jou?

Denk je: dit gaat best wel over mij! En wil je hier over doorpraten? Maak dan een afspraak via 06-83 60 45 14 en ik denk graag met je mee. Een e-mail sturen naar d.steenbruggen@coachunique.nl kan natuurlijk ook.

Inspiratie in je mailbox

Wil je mijn blogs automatisch in je mailbox ontvangen zonder dat je er naar hoeft te zoeken? Meld je dan aan voor mijn inspiratiemail.

Meld je hieronder aan voor mijn inspiratiemail
en je ontvangt regelmatig gratis tips, frisse
ideeën en inspiratie.

Natuurlijk ga ik zorgvuldig met je gegevens om
en stuur ik je alleen deze inspiratiemails.

Ze huilt en ze lacht – Maan

Ze zit hier alleen in de trein

En ze duikt in haar jas

Ze kijkt uit het raam

En ze vraagt zich af

Hoe zou het voelen jezelf te zijn

Want soms doet het pijn

Als ze huilt maar ze lacht

ze huilt maar ze lacht

 

Ze loopt door een wereld die niet aardig voelt

Onbedoeld zegt ze dingen die iedereen altijd zegt

Want nooit gaat het slecht

Altijd oké en ze lult met ze mee

En ze lacht

Ze huilt maar ze lacht

En nu, ze laat het los

En nu, ze laat het los

 

Ze voelt zich alleen als ze loopt in de stad

En ze kijkt in het raam ziet een ander d’r staan

En ze weet wie het is

maar ze wil haar niet zijn

En gaat door met de schijn

En ze lacht

Ze huilt maar ze lacht

 

Want als ze morgen besluit niet te schuilen

Haar betere ik voor haar ware gezicht te ruilen

Zullen de vrienden die zij wil vertrouwen

Nog steeds van haar houden

Als ze huilt

Als ze huilt en niet lacht

 

En nu, ze laat het los

En nu, ze laat het los

Ze laat het los

Ze laat het los

Ze laat het los

Ha ah ah

Ze laat het los

 

Ik zit hier alleen in de trein

En ik duik in mijn jas

En kijk uit het raam

En ik vraag me af

Hoe zou het voelen mezelf te zijn

Want soms doet het pijn als ik huil

Maar ik lach.

close

Met het aanvragen van dit e-book
ga je akkoord met toezending van inspiratiemails

door CoachUnique.